"Gramy w słówka" to propozycja dla nauczycieli języków obcych, rodziców dzieci, które uczą się języka oraz samych uczniów.
Jest ona zbiorem trzydziestu gier do nauki słówek i gramatyki, w które można grać samemu, w parach lub w małych grupach.
Wszystkie proponowane w tym zbiorze gry są łatwe, sprawdzone i lubiane przez dzieci oraz dorosłych. Te trochę bardziej skomplikowane zostały zilustrowane obrazkami i przykładami rozgrywek w celu lepszego zrozumienia instrukcji.
Na co dzień stosuję z sukcesami gry zawarte w tej książce.
Książka jest w twardej okładce, formatu A4. Jest cała kolorowa, oprócz obrazków ilustrujących instrukcje zawiera też zabawne historyjki o nauce słówek oraz 30 plansz do gier, wydrukowanych na papierze kredowym z perforacją ułatwiającą wyrwanie.
Gry są podzielone według minimalnego wieku uczniów. Każdy dział jest wyróżniony osobnym kolorem.

Nauczycielu języka obcego!·        

• Czy brak Ci pomysłów na nowe formy pracy z uczniami?
• Czy zgadzasz się, że najlepiej uczyć przez zabawę, ale wszystkie zabawy jakie znałeś już się znudziły Tobie lub uczniom?
• Czy nie wiesz jak sprawić, aby dzieci nie musiały uczyć się gramatyki i wkuwać słówek, lecz przyswoiły je na Twoich lekcjach w formie zabawy?
• Czy chcesz, aby dzieci lubiły Twoje lekcje i kojarzyły naukę języka z przyjemnością?

Rodzicu! 

• Czy mimo tego, że znasz trochę język obcy, uważasz, że nie potrafisz pracować z własnym dzieckiem?
• Czy przepytywanie dziecka ze słówek jest dla Ciebie przykrym zajęciem, a tłumaczenie gramatyki to czarna magia?
• Czy Twoje dziecko nie chce lub nie umie się uczyć języka, a Ty nie wiesz jak mu pomóc?

Uczniu!

• Czy na wiadomość o kolejnej klasówce ze słówek wzdychasz ze zniechęceniem wyobrażając sobie ponowne nudne wkuwanie?
• Czy chciałbyś spróbować nauczyć się słówek inaczej - szybko i atrakcyjnie?
• Czy lubisz grać w gry i chciałbyś zagrać w słówka?

 
Jeśli odpowiedziałeś twierdząco na choć jedno pytanie i chciałbyś zmienić obecny stan rzeczy – proponuję Ci książkę. Jest ona zbiorem ponad trzydziestu gier do nauki słówek i gramatyki, w które można grać samemu, w parach lub małych grupach.
Prawie wszystkie gry są mojego autorstwa, kilka jest powszechnie znanych i przeze mnie zmodyfikowanych. Wymyślając je inspirowałam się grami w karty, planszowymi, a nawet komputerowymi, bądź tworzyłam je zupełnie samodzielnie albo czasami wykorzystując pomysły moich uczniów.
Największą zaletą proponowanych gier jest ich uniwersalność, to znaczy możliwość zastosowania do DOWOLNYCH słówek w KAŻDYM języku. Do ich opisania został przykładowo wykorzystany język angielski, którego nauczam. Gry dotyczące gramatyki, także można odpowiednio przerobić na inny język, jest to jednak trochę trudniejsze i wymaga rozumienia gramatyki języka angielskiego.
Każda gra zawiera informacje dotyczące minimalnego wieku uczestników, liczby graczy, listy potrzebnych przyborów, a także aspektów edukacyjnych, co jest szczególnie przydatne nauczycielom.

  

Czy te gry są łatwe w użyciu?
Tak, są one bardzo łatwe, niewiele trzeba, aby je przygotować wystarczy kartka papieru, nożyczki, długopis, czasem kostka do gry, kilka pionków.

Jaki jest przeciętny czas trwania gry?
To zależy od gry, ale jest to mniej więcej 10 minut, maksymalnie 15. Jeśli gra jest dłuższa, to zalecam podzielenie jej na kilka części i wtedy zapisuje się wyniki i kontynuuje na następnej lekcji.

Każda gra pomaga w opanowaniu nowych słówek. Ale czy jest to jedyny jej cel?
Nie jedyny. Niektóre gry służą do opanowania gramatyki, ale także można je wykorzystywać do powtarzania słówek, czyli jeśli uczniowie już je znają, to aby je utrwalić gramy w gry.

Czy uczniowie mogą grać samodzielnie, czy potrzebują pomocy nauczyciela?
To zależy od wieku. Jeśli dzieci są małe, powiedzmy do 10 roku życia, to dobrze, aby nauczyciel jednak nadzorował grę, a czasem nawet grał z nimi, co jest możliwe ponieważ w większości gier o wygranej decyduje szczęście i nauczyciel nie ma przewagi przez to, że zna lepiej język. Natomiast jeśli chodzi o dzieci starsze, to spokojnie mogą sobie poradzić i nauczyciel może jedynie chodzić po klasie i sprawdzać jak im idzie.

Czy masz jakąś swoją ulubioną swoją grę?
Ulubionej nie mam, bo lubię je wszystkie, ale mogę powiedzieć jakie gry lubią uczniowie. Są to te, w których używa się zabawkowych pieniędzy i oni je zarabiają za swoją wiedzę. Te biznesowe gry są dla nich najatrakcyjniejsze.

Te gry są dla dzieci w jakim wieku?
Noo, nie tylko dla dzieci, ale także dla dorosłych, natomiast minimalny wiek można określić na około 5 lat, to zależy od zdolności dziecka i jego poziomu rozwoju, natomiast granicy górnej nie ma, kto tylko chce się uczyć może tych gier używać.

Rozumiem więc, że dorosłym też byś poleciła te gry?
Jak najbardziej. Poleciłabym je wszystkim uczniom, obojętnie w jakim wieku. W część tych gier można grać samemu albo zaprosić przyjaciela do wspólnej nauki, tak więc i dorośli i dzieci są odbiorcami mojej książki.

Czy te gry są skuteczne?
Zdecydowanie są! Powiem szczerze, że ćwiczę je także na sobie, bo cały czas doskonalę swoją znajomość języka angielskiego poznając słówka rzadko używane na co dzień, dotyczące specyficznej tematyki. Uczę się ich właśnie poprzez gry, bo nie wyobrażam sobie innej metody, zresztą po co jej szukać mając takie narzędzia do dyspozycji. Nie jest problemem znaleźć osobę chętną do tego typu nauki i wspólnej zabawy, zwłaszcza, że języka angielskiego uczą sie prawie wszyscy...
Każda gra, którą wymyślam jest też testowana przez moich uczniów. Patrzę w jakim wieku radzą sobie oni z nią, a w jakim są jeszcze za młodzi, ustalam przez to minimalny wiek graczy. Zbieram ich opinie i wprowadzam sugerowane poprawki. Efekty są naprawdę widoczne – wszyscy uczniowie poprawiają oceny, większość z nich staje się najlepszymi w klasie z języka angielskiego, dzieci źle kojarzące lekcje zaczynają je lubić.
Rodzice kupując tę książkę i ucząc się z dzieckiem będą mogli pożytecznie i przyjemnie spędzać z nim czas. Sami też utrwalą lub podszkolą swoją znajomość języka.

Dlaczego chciałaś wydać tę książkę?
Jestem pasjonatką języka angielskiego i bardzo chciałabym, aby wszyscy, którzy uczą się tego języka lub innego, kojarzyli naukę z przyjemnością. Chciałabym, aby nie tylko nauka języków, ale ogólnie nauka była czymś miłym. Dlatego chciałam się z Wami podzielić tymi grami.

Jak powstała ta książka?
Od ponad 15 lat zajmuję się nauczaniem języka angielskiego dzieci i dorosłych. Posiadając pewne predyspozycje ku temu oraz wiedzę pedagogiczną, postanowiłam wymyślać gry edukacyjne, gdyż stawiam sobie za cel, by uczeń przyswajał wiedzę tylko w trakcie lekcji i nie musiał później w domu “wkuwać” słówek. Zostałam też do tego skłoniona, gdy rodzic zlecał: "Proszę dzisiaj z nim poćwiczyć słówka do klasówki". I jak tu ćwiczyć słówka na przykład z ośmiolatkiem, aby go nie zamęczyć? Tylko poprzez gry i zabawy.
Sam proces wymyślania gry jest szybki, jak olśnienie, czasem biorę słówka, kładę je na stół, próbuję jakoś ułożyć i nagle coś się dzieje, zaczynam grać z jakimś starszym uczniem (z młodszymi dziećmi nie eksperymentuję, aby ich nie stresować niejasną sytuacją) i zasady się klarują w czasie próbnej rozgrywki. Dzieci mają frajdę mogąc uczestniczyć w narodzinach nowej gry. Robię wtedy notatki, aby nie zapomnieć zasad i gra czeka na swój opis komputerowy. Tak to się dzieje.
Trudno powiedzieć dokładnie ile czasu mi zajęło opisanie tych trzydziestu gier. Spisanie na komputerze instrukcji do jednej gry zajmuje go niewiele, jednak zilustrowanie jej, to już kwestia 3-5 godzin. Tak więc jeśli pomnożymy 30 razy 5 otrzymamy 150 godzin pracy. Do tego dochodzą jeszcze poprawki, pisanie wstępu, zakończenia itp... Kilkaset godzin na pewno to wszystko trwało.
Książka została napisana, i co dalej? Nie znalazłam żadnego wydawnictwa, które chciałoby ją wydać na swój koszt, a nie dysponowałam potrzebną kwotą, by ją wyłożyć z własnej kieszeni. Ktoś mi wtedy podsunął link do platformy wspieram.to, czyli strony internetowej, na której można opisać swój pomysł i prosić ludzi o pomoc w sfinansowaniu go, w zamian za różne nagrody. Poczytałam warunki współpracy i stwierdziłam, że jest to bardzo dobra oferta, w której obie strony korzystają. Postanowiłam więc spróbować i udało się. Tutaj jest link do strony projektu. "Udało się", brzmi tak prosto, ale to były dwa miesiące ciężkiej pracy nad promocją całego przedsięwzięcia. Prawie jak napisanie nowej książki... Potem trzeba ją było jeszcze popoprawiać, zrobić skład, zorganizować druk i zaczęła się dystrybucja i promocja... Najpierw rozsyłanie do darczyńców i roznoszenie, tym, którzy są ze Szczecina, potem organizowanie spotkań dla rodziców z dziećmi i nauczycieli, chodzenie po księgarniach, szukanie innych form reklamy... Proces ten trwa do dziś.